อุทยานแห่งชาติเขิ่นติง ซึ่งจะขอเรียกสั้น ๆ ว่า “เขิ่นติง” เป็นอุทยานทางตอนใต้สุดของเกาะไต้หวัน เขิ่นติงตั้งอยู่ในจังหวัดผิงตง จังหวัดนี้ติดขอบมหาสมุทรแปซิฟิก ที่นี่สามารถมาเที่ยวได้เกือบทุกฤดู ยกเว้นฤดูฝนไม่ควรมา

       ต้องบอกก่อนว่า ทั้งรถไฟความเร็วสูงและรถไฟธรรมดา เข้ามาไม่ถึงอุทยานแห่งชาติเขิ่นติงนะคะ ซึ่งจะมีแค่ 2 ตัวเลือกในการมาคือ นั่งรถบัสมาหรือไม่ก็เช่ารถขับกันมาเอง ทีนี้ถ้าเรามารถไฟความเร็วสูง ต้องมาลงที่สถานี Zhuoying เมืองเกาสงก่อน แล้วต้องต่อรถบัส Kenting Express เพื่อเข้าไปเขิ่นติง แต่ถ้าอยากไปสถานที่แบบเราด้านล่าง แนะนำให้เช่ารถค่ะ เพราะบางสถานที่รถบัสเข้าไม่ถึงนะ

       เรามาเที่ยวเขิ่นติ่ง 2 ครั้งแล้ว รอบแรกมาเองเดินทางมาโดยวิธีที่บอกไป รอบที่สองไปกับแฟน เป็นทริปแรกที่ได้ไปเที่ยวด้วยกัน แฟนขับรถพาเรามาเที่ยวเขิ่นติง เราก็เพิ่งรู้ว่าจริง ๆ แล้วเขิ่นติงมีที่เที่ยวสวย ๆ เยอะมาก แต่รอบแรกเราไม่ได้ไปเพราะว่านั่งบัสเที่ยว สถานที่จึงเก็บได้ไม่ครบ แต่สำหรับคนที่มาเองเราแนะนำให้เช่ามอเตอร์ไซด์ขับจะดีกว่า ขับไม่ยากเพราะที่นี่คนไม่พลุกพล่าน รถไม่เยอะ

Advertisement

Advertisement

ที่แรกคือ Longpan Park  เป็นที่ๆเราชอบที่สุดค่ะ เห็นมหาสมุทรไกลสุดลูกหูลูกตา มาปิกนิคที่นี่ เป็นอะไรที่ดีสุด ๆ ไปเลย

longpan park                                                                                                                                                                  ภาพถ่ายโดยนักเขียน

จุดนี้เป็นจุดที่ชมพระอาทิตย์ตกค่ะ มีชื่อเสียงมาก เพราะ CNN ยกให้เป็นสถานที่หนึ่งใน 12 ที่สำหรับดูพระอาทิตย์ตกเลยที่สวยที่สุดในโลกเลย คนเยอะมากค่ะ สำหรับเราเราเฉย ๆ คิดว่าไม่ได้สวยถึงขั้นร้องว้าว

sunset                                                                                                                                                                  ภาพถ่ายโดยนักเขียน

Advertisement

Advertisement

sunset                                                                                                                                                                  ภาพถ่ายโดยนักเขียน

อันนี้เป็นทุ่งหญ้าค่ะ เหมาะกับการถ่ายรูปมาก ๆ ที่เขิ่นติงลมค่อนข้างแรง ทุ่งหญ้าจะปลิวไสวเป็นคลื่นตลอดเวลาเลยสวยมากจริง ๆ

ทุ่งหญ้า                                                                                                                                                                  ภาพถ่ายโดยนักเขียน

จุดสุดท้ายที่เราอยากนำเสนอคือ Lighthouse ค่ะ เป็นประภาคาร มาเที่ยวช่วงไหนก็ได้ เราเคยไปทั้งเวลากลางวันและกลางคืนเลย กลางวันเหมาะกับการถ่ายรูป ส่วนกลางคืนเหมาะกับการชมดาว

ประภาคาร                                                                                                                                                                   ภาพถ่ายโดยนักเขียน

แต่ตอนกลางคืนถ้าใครมีเซ้นส์เกี่ยวกับผี แนะนำว่าอย่ามาดีกว่า ระยะทางจากที่จอดรถเดินมาประภาคารไม่ใช่ระยะสั้นๆ ต้องเดินผ่านความมืด จริง ๆ เราเป็นคนมีเซ้นส์ ตอนไปดูดาวกับแฟน เรามีความรู้สึกเลยว่ามีแน่นอน แล้วบังเอิญระหว่างนั้นแฟนเราทำกระเป๋าสตางค์ตกไว้ เราต้องเดินกลับกันมาอีกรอบ รอบสุดท้ายเราไม่เห็นคนอยู่แล้ว เรากับแฟนช่วยกันหากระเป๋าสตางค์ จริง ๆ เราเป็นคนสายตาดีมาก เราก็เห็นกระเป๋าสตางค์แฟนหล่นอยู่บนม้านั่งที่นั่งด้วยกัน เลยเดินไปหยิบ แล้วก็รีบเดินกลับไปที่ลานจอดรถเลย เราคุยกับแฟนหลังจากกลับมาว่ารู้สึกว่ามีผีไหม แฟนเราก็บอกว่ามี จริง ๆ สถานที่นั้นผีเยอะ เราก็เลยบอกไปว่าขากลับเรารู้สึกได้ชัดเจนมาก ๆ แล้วอีกอย่างคนกลับกันหมดแล้วด้วย แฟนเราก็บอกว่า จริง ๆ ยังมีผู้หญิงผู้ชายสองคนนั่งอยู่ที่สนามหญ้านะ แต่เราไม่เห็นค่ะ จะเป็นไปได้อย่างไง เรากับแฟนเดินหากระเป๋าสตางค์ด้วยกัน เราจะมองไม่เห็นคนที่นั่งเลยหรอ นางก็บอกว่าเราอาจจะโฟกัสที่กระเป๋าสตางค์มากเกินไปเลยไม่ได้สังเกต แต่เราว่าไม่นะ เพราะว่าหลังจากเราเจอกระเป๋าสตางค์ของแฟน ก็ต้องเดินกลับผ่านสนามหญ้าทางเดิม เราก็ยังคงไม่เห็นใครอยู่ดีค่ะ พูดแล้วก็ขนลุก

Advertisement

Advertisement

โรงแรม                                                                                                                                                                   ภาพถ่ายโดยนักเขียน

       อยากจะบอกว่าเราเป็นคนชอบทะเลมาก ๆ เขิ่นติงจึงเป็นที่ ๆ เราชอบที่สุดในไต้หวันเลย ทะเลสวยจริง ๆ อีกอย่างที่พักระดับดีราคาไม่แพงเลยด้วย ใครที่อยากจะมาเขิ่นติงแนะนำว่าควรค้างอย่างน้อย 1 คืนนะคะ เราคิดว่าเราต้องกลับไปเขิ่นติงอีกแน่นอนค่ะ

                                                                                                                                                                   ภาพปกถ่ายโดยนักเขียน