https://www.pinterest.com/pin/335518240991555708/                                                                      https://www.pinterest.com/pin/335518240991555708/                                                                                      

'พาคนแก่วัยไม้ใกล้ฝั่งเข้าบ้านแล้วไม่จุดธูปบอกผีบ้านผีเรือน ระวัง! เดี๋ยวผีบ้านผีเรือนจะมาหา!...'

สวัสดีค่ะ 'AuntyMeow' เองนะคะ วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์หลอน ๆ ให้ฟัง แล้วบอกเลยนี่เป็นรื่องที่เกิดจริงกับตัวเราเมื่อประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว

ตอนนั้นเราเรียนชั้น ม. 6 ค่ะ แล้วปีนั้นเองคุณยายของเราแกอายุ 88 ปี ป่วยด้วยโรคอัลไซเมอร์ กระดูกผุ (คือหมอวินิจฉัยว่าเป็นโรคกระดูกพรุนเป็นปกติของคนที่แก่มาก ๆ) แล้วแกก็ไม่ยอมเดินเลย เพราะคิดว่าตัวเองเดินไม่ได้แต่แกยังมีสติสัมชัญญะอยู่ คุยตอบโต้ได้แต่จำใครไม่ได้แล้ว

ช่วงแรกยายจะนอนเตียงอย่างเดียวและเริ่มมีแผลกดทับเกิดขึ้นโดยมีแม่ เราและน้องสาวช่วยกันดูแลอยู่ตลอดเวลา

Advertisement

Advertisement

ทว่าอาการป่วยไม่ใช่สิ่งที่น่ากังวลเท่ากับสิ่งที่กำลังจะตามมาหลังจากนี้

https://www.pinterest.com/pin/58828338855631348/

                                                                          https://feelgoodery.tumblr.com/post/48317726638

 

นับวันสภาพของยายเราเริ่มคล้ายผู้ป่วยหนักจนเหมือนคนใกล้สิ้นลมมากขึ้นทุกที ทำให้ยายหันหน้าไปคุยกับอากาศแล้วเอ่ยชื่อคนที่ไม่ได้อยู่ในบ้าน 'คุณหลิว' ที่แรกคิดว่าเป็นภาวะความทรงจำแต่หลัง ๆ มาเริ่มแปลกขึ้นทุกที ดังที่เราจะเล่าเป็นฉาก ๆ นะคะ

- วันหนึ่งเรากลับจากโรงเรียนถึงบ้านตอน 5 โมงเย็น ช่วงนั้นไม่มีใครอยู่บ้านเลย อยู่ ๆ ยายเราก็บอกว่า 'เดินเบา ๆ นะหลวงพ่อท่านนั่งสมาธิอยู่ข้างบน!' เราว่ายายคงเพ้อ ๆ เพราะก่อนหน้าแกชอบไปวัดไงคะหรือไม่แกก็คงฝันไปเองแล้วนึกว่าเป็นเรื่องจริง

- ไม่กี่วันถัดมาก็เกิดขึ้นอีก เรากลับถึงบ้านช่วงเย็น ยายก็พูดว่า 'แม่ชีสามคนเมื่อกี้ไปหรือยัง มาแล้ววุ่นวายมากเลย'

Advertisement

Advertisement

- ช่วงเช้ามืดที่แม่เราลงมาอาบน้ำ ป้อนข้าวยาย จู่ ๆ ยายก็ชี้ไปใต้เตียงแล้วบอกว่า 'ใครมาน่ะ หน้าแดง ๆ ดำ ๆ เต็มเลย!'

- ยายบอกแม่ว่าเมื่อคืนเห็นลุงกับป้า (พี่ชายกับพี่สะใภ้ที่ล่วงลับไปนานแล้ว) มาเรียกหน้าบ้าน แม่เลยลองถามไปว่า 'พี่เขามาชวนไปอยู่ด้วย แม่จะไปอยู่กับเขามั้ยล่ะ' ยายก็ตอบว่า 'ยังหรอก ขี้เกียจไป'

- วันดีคืนดีแกก็ถามหาคนชื่อ 'หลิว' แกบอกว่าคนที่ดูแลแกชื่อคุณหลิว บางวันแกก็ตะโกนเรียกคนชื่อ 'แรม' บ้าง ทั้งนี้ให้ยายแกเห็นคนเดียวก็พอค่ะ เราไม่อยากเห็นและโชคดีที่ไม่เห็น!

- บางครั้งแกก็ชี้ไปกลางบนบ้านแล้วก็ถามว่า 'คนใส่กางเกงแดง ๆ ตัวใหญ่ ๆ นั่นใช่เพื่อนคุณประสานหรือเปล่า' พอเราหันไปมองก็เจอแต่อากาศจ้า ดีแล้วที่ไม่เจอเจ้าตัว! เราเลยเดาว่าน่าจะเป็นยมฑูตหรือเปล่า เพราะยมฑูตจะสวมโจงกระเบนสีแดง

Advertisement

Advertisement

- อันนี้คนที่อยู่ในเหตุการณ์มีเรากับน้อง ตอนนั้นก็สองทุ่มกว่าแล้ว เราสองคนกำลังนั่งกินข้าวกัน ยายเรานอนเตียงอยู่ไม่ห่างกัน จู่ ๆ แกก็หันมองแล้วชี้นิ้วไปตรงหลังตู้เย็นที่อยู่เยื้องกันแล้วพูดว่า...

'ใครไปนั่งบนนั้นน่ะ! มีเขาบนหัวด้วย'  ฉากนี้ถ้าเป็นคนที่กลัวผีมาก ๆ กลัวอย่างไม่มีเหตุผลคือวิ่ง 4×100 ออกจากบ้านไปแล้ว แต่เราสองคนพี่น้องนั่งมองกันเองแล้วทำหน้าเฉย ๆ หันไปกินข้าวต่อ เพราะทุกคนชินกันแล้ว

เราเล่าให้เพื่อนในกลุ่มฟัง เพื่อนก็ว่าถามว่าทนกันได้ยังไง เราก็ว่า 'บ้านเราเองแท้ ๆ ถ้ากลัวผีจะไปอยู่ที่ไหนได้ อีกอย่างยายเราเองถ้าเราไม่ดูแลแล้วใครจะดูแล'

สรุปคือในช่วงสองเดือนกว่าที่ยายมาอยู่บ้านเรา นอกจากลูกหลานแล้วยังแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาเยี่ยมเยียนซะเยอะเลย แต่เราไม่เคยมีอาการเย็นสันหลังวาบหรือได้ยินเสียงแปลก ๆ เสียงคนเดินกุกกักในบ้านเลยค่ะ

ต่อมาญาติคนหนึ่งแวะมาเยี่ยมแล้วญาติคนนี้เขาเป็นนักปฏิบัติธรรม ชอบไปปฏิบัติธรรมที่วัดต่างจังหวัดที่ไกลปืนเที่ยงสุด ๆ พอแม่เล่าเรื่องยายให้ฟัง ญาติก็บอกว่า

'พาคนที่ใกล้หมดอายุขัยมาอยู่ในบ้านแล้วไม่จุดธูปบอกเจ้าที่กับผีบ้านผีเรือน เจ้าที่เลยมาปรากฏตัวให้เห็น ผีบ้านผีเรือนจะมาแกล้ง (ประมาณว่ามาหยอกเย้าไม่ได้ทำอะไรรุนแรง) ดังนั้นให้จุดธูปบอกเจ้าที่กับผีบ้านผีเรือนซะ'

ความเชื่อนี้แล้วแต่คนจะเชื่อนะคะ แม่เลยจัดผลไม้ไปไหว้พระภูมิเจ้าที่ประจำหมู่บ้านแล้วจุดธูปบอกผีบ้านผีเรือน

หลังจากวันนั้นคือก็ไม่มีเหตุการณ์แปลก ๆ เกิดขึ้นอีก อาจเป็นเพราะหมอจัดยาบำรุงปลายประสาทให้ด้วย มันเลยช่วยควบคุมอาการภาพในจินตนาการให้ยายด้วยละมั่ง (ถ้าคิดแบบวิทยาศาตร์นะ) แต่ถ้าด้านจิตวิญญาณคือ...เจ้าที่กับผีเรือนเขารับรู้แล้วเลยไม่มากวนใจอีก

หลังจากวันนั้นยายอาการดีขึ้น แกลุกขึ้นนั่งได้แต่เดินไม่ได้เพราะขาไม่แรงเดินแล้ว กินอาหารได้ตามปกติไม่ได้ใช้อาหารผู้ป่วยเลย ไม่มีทรุด ไม่มีอาการแทรกซ้อนอะไรเลย 

คุณยายอยู่กับพวกเราต่อถึงสองปีด้วยกัน จนแกสิ้นลมไปอย่างสงบที่บ้านเลย

หลังคุณยายจากไปเราก็เคยฝันเห็นแกเหมือนกัน ในฝันเรานึกยังไงก็ไม่รู้ที่ถามยายว่า

'ยายบอกวิธีตายแล้วฟื้นให้ฟังหน่อยสิ'  ยายเราในฝันทำหน้าตึงเลยค่ะ แกคงคิดในใจว่า 'อุตส่าห์มาหาดี ๆ มาถามอะไรไร้สาระ'

แต่พอตื่นขึ้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรแต่ไปตักบาตรให้แกตามปกติ

 

สิ่งที่เราเรียนรู้จากเหตุการณ์ดังกล่าว กลับไม่ใช่ความเชื่อเรื่องภูติผีหรือสิ่งเหนือธรรมชาติเลยค่ะ แต่มันคือสัจธรรมชีวิต เราเชื่อว่าน้อยคนนักที่จะได้สัมผัสและรับรู้วงจรการเกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยตัวเองซึ่งเตือนสติเราได้ดีทีเดียว

สุดท้ายนี้เราให้ขอทุกคนใช้ชีวิตอย่างมีสติบนความไม่ประมาท ใช้เวลาที่มีกับครอบครัวและคนที่เรารักให้เต็มที่

เพราะเราไม่อาจรู้ล่วงหน้าได้เลยว่า 'ผู้ชายนุ่งโจงกระเบนแดง' จะมาหาให้เราเห็นเมื่อไหร่!

 

https://www.pinterest.com/pin/445293481897505048/                                                                      https://www.pinterest.com/pin/445293481897505048/