บีและพี่ชาย ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องที่สนิทกันราวกับเป็นพี่น้องแท้ๆ เป็นคนเพชรบุรี เข้ามาเรียนและทำงานในกรุงเทพฯ แต่พักอยู่กันคนละที่ซึ่งติดต่อกันสม่ำเสมอทางโทรศัพท์ ทุก ๆ ปีตามธรรมเนียมในครอบครัวจะนัดกันทุกปีใหม่เพื่อทำบุญบ้าน อุทิศส่วนกุศลให้กับญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว และเฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ร่วมกันในครอบครัวและบี กับพี่ชายมักจะกลับบ้านด้วยกัน และเมื่อหมดวันลาก็จะขึ้นมากรุงเทพฯ พร้อมกันทุกปี

แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นก่อนไม่ถึง 2 สัปดาห์ก่อนปีใหม่พี่ชายบีประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เสียชีวิตทันที ณ ที่เกิดเหตุ ทางเจ้าหน้าที่ติดต่อไปที่บ้านต่างจังหวัด ป้าซึ่งเป็นแม่ของพี่ชายได้โทรหาบี บอกเรื่องทั้งหมดตามที่ได้รับข้อมูลมา พร้อมกับขอร้องบีช่วยดำเนินการในเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเนื่องจากอยู่ใกล้ที่สุด บีจึงเดินทางไปที่โรงพยาบาลเพื่อยืนยันดังนั้นบีที่เป็นคนที่ไปดูว่าเป็นพี่ชายจริง

Advertisement

Advertisement

ร่างพี่ชายโดนห่ออยู่ในผ้าขาวแล้วบีไปดูพร้อมยืนยันว่าเป็นพี่ชายจริง ๆ โดยที่จิตใจบีไม่อยากจะยอมรับว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในครอบครัว ซึ่งระหว่างนั้นบีต้องจัดการเรื่องทางกฎหมาย ตระเตรียมของสำหรับการพาพี่ชายกลับบ้าน แน่นอนว่าต้องมีการไปที่ห้องของพี่ เพื่อหยิบชุดที่ดีที่สุดไว้ให้เปลี่ยน พร้อมกับประสานหารถไปที่บ้าน กลับไปทำพิธีที่บ้านเพชรบุรี เนื่องจากการเสียชีวิตแบบนี้ที่บ้านจึงสวดแค่ 3 วัน

 

หลังจากวันที่พี่ชายเสียเป็นวันที่ 3 หลังจากจบพิธีสวดบำเพ็ญกุศลส่งพระกลับวัดแล้ว ทุกคนก็แยกย้ายกันทำธุระส่วนตัว สิ่งที่น่าแปลกใจคือคืนนั้นบรรยากาศละแวกบ้านเงียบมาก เสียงแมลงกลางคืนที่ปกติจะร้องดังก็ไม่มี หมาหอนขานรับกันเป็นระลอก ๆ  บีเมื่อเสร็จธุระส่วนตัวแล้ว ก็มานั่งที่ห้องรับแขก ซึ่งมีญาติผู้ใหญ่นั่งพักคุยกันอยู่หลายคน แม่และยายก็นั่งอยุ่ด้วย บีจึงไปนั่งคุยด้วย โดยคุยเรื่องสัพเพเหระไปซักพักใหญ่ จุ่ๆ ยายก็พูดขึ้นว่า “กลับมาอยู่บ้านเราเถอะลูก”  สิ้นเสียงยาย ไม้แขวนเสื้อที่แขวนเสื้อสูทที่เป็นแบบไม้รักษาทรงเสื้อสูท ของพี่ชายที่เสียชีวิตไป ซึ่งแขวนอยู่ที่เสากลางบ้านก็เกิดการแกว่งซ้าย ขวา ทั้งที่ไม่มีลมและภายในบ้านไม่ได้เปิดพัดลม  ย่าเรียกญาติที่ยังนั่งอยุ่ด้านนอกบ้านให้รีบเข้ามาดู ไม้แขวนเสื้อที่ยังคงแกว่งอยู่ซักพักแล้วจึงค่อย ๆ หยุดลง  ในหมู่ญาติจึงพูดกันว่า 3 วันแล้ว พี่ชายคงรู้ตัวแล้ว พี่ชายกลับมาบ้าน ค่ำนั้นบีก็ฝันเห็นพี่ชายแต่งตัวด้วยชุดสีสะอาดมายืนทำหน้าเศร้าอยู่

Advertisement

Advertisement

หลังจากเสร็จพิธีที่บ้านเพชรบุรี บีก็กลับมาทำงานตามปกติที่กรุงเทพ และได้แวะไปห้องพี่ชายเพื่อเก็บของอีกบางส่วน โดยมียามรักษาความปลอดภัยของตึก เล่าให้ฟังว่าช่วง 2 วันแรกที่ชายชายเสียไปนั้น ยังมีคนที่ไม่ทราบเรื่องเห็นพี่ชายเดินไปมาอยู่เหมือนปกติที่เคยทำ คนห้องข้างล่างยังเห็นไฟในห้องพี่ชายเปิด บ้างก็เห็นเดินมารดน้ำต้นไม้ ห้องข้างล่างตรงกันกับห้องของพี่ชายยังได้ยินเสียงคนเดินไปมาในห้องในช่วงเวลา 3-4 ทุ่มเหมือนกิจวัตรประจำวันที่พี่ชายเคยทำสมัยยังมีชีวิตอยู่

Advertisement

Advertisement

หลังจากนั้นช่วงปีใหม่บีได้กลับไปที่บ้านอีกครั้ง ได้ไปคุยกับแม่ของพี่ชาย และยาย ยายมักจะเล่าให้ฟังว่า รู้สึกว่าพี่ชายมาอยุ่ใกล้ ๆ มาคอยดูแลบีบนวดให้ยายอยู่เสมอ พี่ชายยังไม่ได้ไปไหนไกล..