ครูคะ...หนูดู "โง่" ขนาดนั้นเลยเหรอคะ


        สิ้นเสียง ประโยคสั้น ๆ ของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ต่อว่าความเป็นมนุษย์ของตัวเอง

        พรรีบคว้าผลงานภาพระบายสีและวิ่งออกจากห้องเรียนวิชาศิลปะของครูสุดใจอย่างไม่คิดชีวิต ด้วยความรีบเร่ง พรจึงวิ่งเข้าไปชนกับครูกล้าที่เดินผ่านมาทางนั้นพอดี

        "ขอโทษค่ะครู"

        ทั้งคู่ชนกันเข้าอย่างจัง จนสิ่งที่ถืออยู่ในมือตกกระจัดกระจายลงที่พื้น มีเพียงครูกล้าเท่านั้นที่สนใจจะเก็บของที่ตกขึ้นมา ส่วนเด็กหญิงพร เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผลงานภาพระบายสีของเธอหลุดจากมือ ด้วยความที่ครูกล้าจะรีบไปสอนต่อ เขาจึงรีบกอบเก็บทุกสิ่งทุกอย่างแล้วมุ่งหน้าไปสอน เมื่อสอนเสร็จจึงกลับมาที่ห้องพักครูเพื่อตรวจการบ้าน แต่แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นภาพผลงานระบายสีที่ลงชื่อไว้ชัดเจนว่าเป็นของใคร ภาพระบายสีนั้น มีหัวข้อว่า "สถานที่ๆฉันอยากไป" มองดูเผิน ๆ ภาพนี้ ก็ไม่มีอะไรผิดแผกแตกต่างจากรูปทะเลอื่น ๆ มีเพียงสามสิ่งที่ทำที่ให้ภาพทะเลของพรแตกต่างจากภาพทะเลทั่วไป

Advertisement

Advertisement

https://www.pexels.com/th-th/photo/3856635/ที่มา : pexels.com

        อย่างแรกคือ ร่องรอยหยดน้ำตาของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ป.2 ที่ชื่อว่า พร

        อย่างสองคือ รอยปากกาแดงของครูที่ให้คะแนนภาพวาดนี้ 0/10 พร้อมกับเขียนด้วยตัวบรรจงว่า "ไปทำมาใหม่"

        และอย่างสุดท้ายคือ ภาพทะเลสีชมพู

        ครูกล้าสืบสาวเรื่องราวจากเพื่อนในห้องของพรจึงทราบว่า พรถูกครูสุดใจตำหนิต่อว่าด้วยคำพูดที่ค่อนข้างรุนแรง เพียงเพราะว่าเธอวาดภาพทะเลแล้วระบายสีน้ำทะเลเป็นสี "ชมพู" 

        ไม่รู้ว่าเรื่องราวนี้จะจบลงเช่นไร แต่สิ่งที่เราพอจะเดา ๆ กันได้ก็คงจะเป็นความรู้สึกของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกใบมีดอันแหลมคมที่เรียกว่า "คำพูด" ของครูทิ่มแทงใจอย่างหนักหน่วงและสาหัส รวมถึงไม่มีใครรู้เลยว่าจะมียาขนานใดหรือต้องใช้เวลาสักเพียงไหนจึงจะสามารถลบหรือเยียวให้ความรู้สึกกลับมาเป็นปกติ หรือบางครั้งความเจ็บปวด แผลเป็นแห่งความกลัว จะติดแน่น ฝังใจ ใครบางคนไปตลอดชีวิต

Advertisement

Advertisement

        ก็ไม่มีใครรู้ อีกเช่นกัน

        คุณครูครับ เรามาลองให้ลูกศิษย์ของเราทำผิดทำพลาด ทำไม่ถูกต้อง กันหน่อย ดีไหมครับ

https://www.pexels.com/th-th/photo/2882/ที่มา : pexels.com

        ถ้าความผิดพลาดนั้น ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง

        ถ้าความผิดพลาดนั้น ไม่ใช่เรื่องอันตราย

        ถ้าความผิดพลาดนั้น ทำให้ลูกศิษย์ของเรามีความสุข

        ถ้าความผิดพลาดนั้น ทำให้ลูกศิษย์ของเราได้บทเรียน

        ถ้าความผิดพลาดนั้น ทำให้ลูกศิษย์ของเราพัฒนาขึ้น

        ถ้าความผิดพลาดนั้น ทำให้คนเป็นครูได้สอนคน

        ข้อคิด ข้อเขียนนี้ไม่ได้ชี้นำ ตัดสินว่าครูถูกหรือนักเรียนผิด ครูผิดหรือนักเรียนถูก แต่สิ่งที่อยากจะสื่อสารผ่านตัวอักษรทั้งหมดนี้ คืออยากจะบอกว่า ลองปล่อยให้เด็ก ๆ ทำอะไร ๆ ผิดพลาดกันดูบ้างก็ได้

Advertisement

Advertisement

        เพราะความผิดพลาด "ไม่ใช่โรคร้าย" ที่น่ารังเกียจหรือรักษาไม่หาย

https://www.pexels.com/th-th/photo/6945/ที่มา : pexels.com

        และอีกอย่าง ครูก็เป็นมนุษย์ ศิษย์ก็เป็นมนุษย์ เราทั้งคู่ล้วนเป็นมนุษย์ และมนุษย์อย่างครูและศิษย์ล้วนแล้วแต่มีโอกาสผิดพลาดได้ทั้งนั้น 

        ท้ายนี้อยากฝากประโยคสั้น ๆ จากหนังสือเล่มหนึ่ง ไว้เป็นข้อขบคิดกับทุกท่าน

ไม่มีความผิดพลาดใดสูญเปล่า ถ้าเราสามารถเรียนรู้จากความผิดพลาดเหล่านั้นได้

เป็นกำลังใจให้คุณครูทั่วจักรวาล

ภาพหน้าปก :  pixabay.com