เมื่อก่อนแม่เฒ่ายังเดินเหินได้ปกติถึงจะกะย่องกะแย่ง ทำท่าจะล้มบ้าง และล้มจนหัวแตกบ้างถึง 2ครั้ง 2ครา(ปล.ของในมือไม่มีตกเสียหาย แบบว่ามั่นใจในความเป็นคนหัวแข็ง...) แต่ก็ยังหายจนกลับมาช่วยเหลือตัวเองได้ ก็เหมือนหญิงชราสุขภาพดีทั่วไป(สืบ..มาแล้ว ว่ารุ่นเดียวกันเป็นเหมือนกันหมด จริงๆนะ) ที่จะบ้างานทั้งที่สังขารไม่อำนวย ใครห้ามก็ไม่ฟัง ประหนึ่งว่าเป็นหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองจะละเว้นไม่ทำเสียมิได้

https://pixabay.com/th/photos/หมวก-บัวรดน้ำ-pensioner-gardening-5333130/

ภาพโดย pasja1000 จาก Pixabay

กิจวัตรประจำวัน เธอจะตื่นก่อนลูกเพื่อมาเตรียมตัวเองให้พร้อมที่จะทำงาน ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอแก่แล้วจะทำอะไรก็เชื่องช้า เพราะฉนั้นจำต้องตื่นเช้ากว่าคนอื่นเพื่อที่จะได้มีเวลาทำการให้เสร็จทันก่อนที่จะมีคนอื่นแย่งทำการงานนั้น ๆ(เป็นคนมีเหตุผลและมองการณ์ไกล!!) เฮ้อ!! กี่โมงน่ะเหรอ ตี 4 จ้ะ ตี 4 ซึ่งลูก ๆ ก็จะบ่นเพราะทำให้เราต้องพยายามตื่นให้ทันแม่ เนื่องด้วยความเป็นห่วง กลัวจะมีอุบัติเหตุในเวลาที่ไม่มีใครตื่น ก็จะวนเวียนแย่งกันตื่นก่อนกัน (อีกนิดก็ไม่ต้องนอนแระ หุ หุ สนุกสนาน) เธอไม่ค่อยเดือดร้อนหรอกค่า เพราะเธอได้นอนกลางวันนี่ค้า

Advertisement

Advertisement

https://pixabay.com/th/photos/แม่-ผู้ให้-นอน-คนแก่-บ้าน-815567/

ภาพโดย เดชาธร อมาตยกุล จาก Pixabay

และแล้ว ก็มีอุบัติเหตุตามคาด ครั้งแรกเธอล้มทั้งยืนในท่าหงายลงไปกับพื้น โชคดีหัวไม่ได้กระทบอะไร(มีตุ่มน้ำดินเผาตั้งอยู่ด้านหลัง เฉียดไปนิดเดียว คุณพระ!!) และลุกขึ้นมาเองได้ ปกติ แบบงงๆว่าเกิดอะไรขึ้นไม่รู้ว่าทำไมถึงล้มไปได้ ตอนนั้นเป็นเวลาซักประมาณ 8-9 โมงเช้าในวัยซัก 80 ต้นๆ ครั้งที่สองวัย 85-86 ตอนตี 5 ล้มหัวโหม่งขอบร่องปูน แผลยาวเลือดไหลดูน่ากลัวมาก กว่าจะห้ามเลือดได้ ก็พักใหญ่ๆ โชคดีที่ตื่นกันหมดแล้วแล้วก็ไม่ได้กินยาจำพวกยาละลายลิ่มเลือด เลือดก็เลยยังหยุดได้ เข้ารพ.เย็บไป 13 เข็ม หลังเหตุการณ์นั้นก็เรียบร้อยไปได้ประมาณเดือน พอแผลหายสนิท ก็ขยันเช่นเดิม ก็ล้มอีกทีตอนที่เพิ่งฉีดยากันบาดทะยักครบเข็มที่ 3 พอดี รอบสองก็เลยไม่ต้องฉีดยาแค่ทำแผลที่หัวเย็บไปอีก 7 เข็มจ้าครั้งนี้ถึงล้มชามในมือก็ไม่หล่นนะจ๊า  แผลนี้กับแผลครั้งก่อนห่างกันประมาณเกือบปี 2ครั้งนี้ก็มีผลทำให้เลือดจางเลยจ้ะ

Advertisement

Advertisement

ภาพโดย <a href=Pavlofox จาก Pixabay" />ภาพโดย Pavlofox จาก Pixabay

อุปกรณ์ช่วยพยุงไม่ใช่ไม่มีนะจ๊ะ แต่ที่ไม่ใช้ก็มีเหตุผลของเธอนะจ๊ะ เหตุผลก็คือ พอถือไม้เท้าหรือวอร์คเกอร์แล้วไม่มีมือถือของค่า อืมม...มีเหตุผล เข้าใจตรงกันนะ

 

ขอจบตอนแค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวค่อยเล่าวีรกรรมต่อในตอนหน้าถึงอุบัติเหตุครั้งสำคัญที่ทำให้ตกมาอยู่ในกำมือลูก 555

 

ขอบคุณภาพปกจาก canva

Advertisement

Advertisement