วันนี้เรามานำเสนอเพลงประกอบซีรีส์กันอีกแล้ว เนื่องจากกำลังติดซีรีส์จีนแนวมิตรภาพโลกยุทธภพอยู่ค่ะ มีชื่อเรื่องว่า นักรบพเนจรข้ามขอบฟ้า(山河令) หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า word of honor เรื่องราวเล่าถึงการล้างแค้นให้ครอบครัวของเวินเค่อสิง(แสดงโดยกงจวิ้น)ประมุขหุบเขาผี และการรักษาอาการบาดเจ็บของโจวจื่อซู่(แสดงโดยจางเจ๋อฮั๋น)จากการถอนตัวออกจากตำแหน่งประมุขนักฆ่า 

      เรื่องย่ออาจฟังดูดุเดือดดราม่าน้ำตาแตก แต่ความจริงมีการสอดแทรกมิตรภาพ ความรัก ความผูกพันธ์ ของทั้งสองไว้ตลอดเรื่องเลย สาววายอย่างเราบอกเลยว่าฟินมา ฮ่าๆ ใครยังไม่เคยดูต้องไปดูแล้วนะ เขาวอแวกันเก่งมาก ส่งสายตาหวานเยิ้มตลอด ทำเอาเราโดนพระเอกตกไปเลย สามารถดูซับไทยได้ในยูทูปช่อง youku หรือแอป youku ได้เลยค่ะ 

   

ชื่อเพลง 天问 (tiān wèn) ถามสวรรค์

Advertisement

Advertisement

ถามสวรรค์

 

ประกอบซีรีส์ นักรบพเนจรข้ามขอบฟ้า (山河令 shān hé lìng) word of honor

ซีรีส์นักรบพเนจรข้ามขอบฟ้าซีรีส์นักรบพเนจรข้ามขอบฟ้า2

 

ร้องโดย 刘宇宁 (Liúyǔníng)

เป็นนักร้องที่หล่อจังเลยค่ะ55

 

Wèn jiàn wèn dāo ēnyuàn xiāo

  问    剑    问    刀    恩怨    销

 เวิ่น เจี้ยน  เวิ่น  เตา เอินย่วน เซียว

ถามดาบ ถามกระบี่ เมื่อไหร่บุญคุญความแค้นจะสิ้นสุดลง

 

Pà shì jiù hèn xīn chóu tiān  fēnrǎo

 怕  是 旧   恨   新   仇    添    纷扰

 พ่า ชื่อ จิ้ว เฮิ่น ซิน  โฉว เทียน เฟินเหร่า

ใจหวาดกลัวความแค้นชิงชังนับวันยิ่งทวีคูณ

 

Wèn jì wèn zhāo shì bǐ shéi gāo

 问   计   问   招    试 比   谁   高

 เวิ่น  จี้   เวิ่น  เจา   ชื่อ ปี่   เฉย์ เกา

ถามด้วยเล่ห์กล ถามด้วยอุบาย ผู้ใดกันจะอยู่เหนือกว่า

 

Jǐ fān shēnshì fúchén nán yùliào

几 番     身世     浮沉    难   预料

 จี่ ฟาน เชินชื่อ   ฝูเฉิน หนาน ยู่เลี่ยว

ชะตาชีวิตแปรผันมิอาจคาดเดา

 

Wèn lù wèn chéng shānshuǐ tiáotiáo

Advertisement

Advertisement

   问  路  问     程        山水      迢迢

   เวิ่น  ลู่ เวิ่น    เฉิง      ชานฉุ่ย เถียวเถียว

ถามหนทาง ถามระยะทาง สู่เส้นทางอันไกลโพ้น

 

Zhīyīn hé chù rén jìliáo

  知音  何   处   人  寂寥

 จือยิน เหอ  ชู่  เหริน จี้เหลี่ยว

ผู้รู้ใจอยู่หนใดช่างโดดเดี่ยวอ้างว้าง

 

Wèn yǔ wèn qíng xīnshì duōshǎo

  问   雨   问    晴    心事     多少

 เวิ่น  หยู่  เวิ่น   ฉิง    ซินชื่อ  ตัวเฉ่า

ถามสายฝน ถามแสงสุริยัน เผยความในใจที่คิดคำนึง

 

Fù míngyuè mù mù yǔ zhāo zhāo

付      明月    暮  暮   与   朝    朝

ฟู่     หมิงเยว่   มู่   มู่    หยู่  เจา  เจา

มีเพียงแค่แสงจันทร์ทราที่สาดส่องอยู่เป็นเพื่อนทุกราตรี

 

Wèn huā wèn yè yánsè    zhènghǎo

   问   花    问   叶   颜色        正好

    เวิ่น ฮัว   เวิ่น เยว่ หยานเซ่อ เจิ้งห่าว

ถามบุปผา ถามพฤกษาตอนผลิบานช่างงดงาม

Advertisement

Advertisement

 

Rénshēng huānlè kǔ duǎn jǐ chūnxiāo

     人生        欢乐  苦    短  几   春宵

   เหรินเชิง  ฮวนเล่อ ขู่   ต่วน  จี่  ชุนเซียว

ชีวิตที่มีสุขแสนสั้นนักมักผ่านพ้นไปเร็ววัน

 

Wèn qiū wèn dōng fēng xuě xiāoxiāo

  问    秋   问     冬     风   雪     萧萧

  เวิ่น   ชิว  เวิ่น    ตง    เฟิง เสว่ เซียวเซียว

สารท ถามเหมันต์ วายุหิมะกระหน่ำแรง

 

Cǎiyún yì sàn suìyuè nán'áo

   彩云  易  散    岁月    难熬

ฉ่ายหยุน ยี่ ซ่าน ซุ่ยเยว่ หนานเอ๋า

เมฆาหลากสีแสนเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา

 

Huā kāi zǎo tiān zhīxiǎo   tiān  mò xiào    tiān yì lǎo

 花    开  早    天    知晓      天    莫   笑      天  亦  老

 ฮัว  คาย เจ่า เทียน จื่อเสี่ยว เทียน โม่ เซี่ยว เทียน ยี่ เหล่า

ยามบุปผาผลิบานสวรรค์นั้นอาจเมตตา โปรดอย่าเยาะเย้ยในชะตาชีวิตอันแสนโหดร้าย

 

Jiānghú xiǎotiāndì yáo    rén    qùle   wǒ wàngle

   江湖      小 天地    遥     人     去了   我    忘了

  เจียงหู เสี่ยวเทียนตี้ เหยา เหริน ชู่เลอะ หว่อ ว่างเลอะ

ในยุทธภพนี้มีความแค้นมากมาย เหล่าผู้สิ้นชีพข้าลืมทุกสิ่ง

 

Huā   xièle      tiān  zhīxiǎo tiān   mò bēi  tiān  yì lǎo

  花     谢了       天     知晓    天     莫  悲   天    亦 老

   ฮัว เซี่ยเลอะ  เทียน จือเสี่ยว เทียน โม เปย เทียน ยี่ เหล่า

ยามบุปผาร่วงหล่นหากสวรรค์มองมาซักครา โปรดอย่าเวทนาในชะตาชีวิต

 

Yīngxióng jǐn suìyuè shǎo rén    qùle wǒ wàngle

     英雄     尽    岁月    少   人     去了  我    忘了

    ยิงฉยง    จิ่น ซุ่ยเยว่   เฉ่า เหริน ชู่เลอะ หว่อ ว่างเลอะ

จบสิ้นวีรชนในชีวิตอันแสนสั้น เหล่าผู้สิ้นชีพข้าลืมทุกสิ่ง

 

Wèn xiān wèn dào shéi dé xiāoyáo

   问   仙     问   道    谁   得   逍遥

  เวิ่น เซียน  เวิ่น เต้า  เฉย์ เต๋อ เซียวเหยา

ถามผู้เป็นนิรันดร์ ถามว่าผู้ใดกันควรมีความสุข

 

Shàonián zǐdì jiānghú lǎo

    少年     子弟  江湖   老

เช่าเหนียน  จื่อตี้ เจียงหู เหล่า

คนแก่ชราหรือคนหนุ่มสาว

 

Wèn de wèn tiān yīshēng jiāo'ào

  问   地   问    天     一生    骄傲

 เวิ่น เตอะ เวิ่น เทียน  ยีเชิง เจียวเอ้า

ถามพื้นพิภพ ถามสวรรค์ ใช้ชีวิตด้วยความหยิ่งทะนง

 

Rén miǎomiǎo     kěxiào wàng bùliǎo

  人       渺渺          可笑      忘    不了

เหริน เหมี่ยวเหมี่ยว เข่อเซี่ยว ว่าง ปู้เหลี่ยว

ผู้ที่มิมีความสำคัญและไร้สาระมักเป็นที่จดจำของผู้คน

 

Wèn huā wèn yè yánsè    zhènghǎo

   问   花    问   叶   颜色        正好

    เวิ่น ฮัว   เวิ่น เยว่ หยานเซ่อ เจิ้งห่าว

ถามบุปผา ถามพฤกษาตอนผลิบานช่างงดงาม

 

Rénshēng huānlè kǔ duǎn jǐ chūnxiāo

     人生        欢乐  苦    短  几   春宵

   เหรินเชิง  ฮวนเล่อ ขู่   ต่วน  จี่  ชุนเซียว

ชีวิตที่มีสุขแสนสั้นนักมักผ่านพ้นไปเร็ววัน

 

Wèn qiū wèn dōng fēng xuě xiāoxiāo

  问    秋   问     冬     风   雪     萧萧

  เวิ่น   ชิว  เวิ่น    ตง    เฟิง เสว่ เซียวเซียว

สารท ถามเหมันต์ วายุหิมะกระหน่ำแรง

 

Cǎiyún yì sàn suìyuè nán'áo

   彩云  易  散    岁月    难熬

ฉ่ายหยุน ยี่ ซ่าน ซุ่ยเยว่ หนานเอ๋า

เมฆาหลากสีแสนเปราะบางย่อมสลายไปตามกาลเวลา

 

Huā kāi zǎo tiān zhīxiǎo   tiān  mò xiào    tiān yì lǎo

 花    开  早    天    知晓      天    莫   笑      天  亦  老

 ฮัว  คาย เจ่า เทียน จื่อเสี่ยว เทียน โม่ เซี่ยว เทียน ยี่ เหล่า

ยามบุปผาผลิบานสวรรค์นั้นอาจเมตตา โปรดอย่าเยาะเย้ยในชะตาชีวิตอันแสนโหดร้าย

 

Jiānghú xiǎotiāndì yáo    rén    qùle   wǒ wàngle

   江湖      小 天地    遥     人     去了   我    忘了

  เจียงหู เสี่ยวเทียนตี้ เหยา เหริน ชู่เลอะ หว่อ ว่างเลอะ

ในยุทธภพนี้มีความแค้นมากมาย เหล่าผู้สิ้นชีพข้าลืมทุกสิ่ง

 

Huā   xièle      tiān  zhīxiǎo tiān   mò bēi  tiān  yì lǎo

  花     谢了       天     知晓    天     莫  悲   天    亦 老

   ฮัว เซี่ยเลอะ  เทียน จือเสี่ยว เทียน โม เปย เทียน ยี่ เหล่า

ยามบุปผาร่วงหล่นหากสวรรค์มองมาซักครา โปรดอย่าเวทนาในชะตาชีวิต

 

Yīngxióng jǐn suìyuè shǎo rén    qùle wǒ wàngle

     英雄     尽    岁月    少   人     去了  我    忘了

    ยิงฉยง    จิ่น ซุ่ยเยว่   เฉ่า เหริน ชู่เลอะ หว่อ ว่างเลอะ

จบสิ้นวีรชนในชีวิตอันแสนสั้น เหล่าผู้สิ้นชีพข้าลืมทุกสิ่ง

 

     จากเนื้อเพลงสื่อถึงความแค้น การสูญเสีย ความโดดเดี่ยวที่ต้องเผชิญในยุทธภพ หากอิงจากในซีรีส์ ก็จะรู้ว่า เวินเค่อสิง พระเอกประมุขหุบเขาผีของเรานั้น มีความแค้นใหญ่หลวงกับคนหมู่มากในยุทธภพ  มีจอมยุทธ์มากมายทำร้ายเข่นฆ่าผู้อื่นเพื่อแย่งชิงกุญแจ ที่ใช้เปิดคลังเก็บสุดยอดคัมภีร์ยุทธหายากและทรงพลังเอาไว้ เป็นสาเหตุให้พ่อแม่ของเวินเค่อสิงถูกฆ่า และเหลือเพียงเขาที่โดดเดี่ยว ต้องต่อสู้ฝ่าฟันกับเหล่าผีทั้งหลายจนขึ้นเป็นประมุขหุบเขาผีที่ชั่วร้ายได้ในที่สุด

      เหล่าเวินนั้นไม่ใช่คนเลวเลย เขาเพียงแค่มีความแค้นและอยากเอาคืนทุกคนเท่านั้น คนที่ไม่เหลือใครแล้วมีเพียงความแค้นที่หล่อเลี้ยงเป็นเป้าหมายในชีวิต มีหลายครั้งที่แผนของเขาทำให้ผู้บริสุทธิ์ต้องตาย เขาก็รู้สึกผิดและเสียใจตลอด ถ้ามีคนคอยเคียงข้างเขาตั้งแต่แรกเขาอาจไม่ต้องเดินในเส้นทางที่มืดมิดเป็นตัวร้ายในสายตาคนอื่นแบบนี้

 


ขอบคุณภาพหน้าปกจาก canva และ weibo

ขอบคุณภาพประกอบที่ 1 จาก canva

ขอบคุณภาพประกอบที่ 2 จาก weibo

ขอบคุณภาพประกอบที่ 3 จาก weibo

ขอบคุณภาพประกอบที่ 4 จาก weibo