เพิ่งเริ่มจับกล้องฟิล์มเมื่อปีที่แล้ว หลังจากที่ได้เจอกล้องรุ่นเดอะที่พ่อเก็บเอาไว้ เอามาเช็ดๆถูๆลองๆแล้วปรากฏว่าใช้งานได้ จึงลองหาซื้อฟิล์มมาใส่และถ่ายดู ความสนุกสนานในการถ่ายรูปด้วยกล้องฟิล์มเริ่มมาตั้งแต่ตอนนั้น ไม่ใช่ช่างภาพเป็นแค่คนชอบถ่ายรูป ถ่ายรูปรอบๆตัว เจออะไรก็ถ่าย สวยบ้างไม่สวยบ้าง จากกล้องพ่อที่ไม่ได้ใช้งานสองสามตัวค่อยๆงอกเงยออกมาเรื่อยๆ การออกไปถ่ายรูปวันหยุดจึงเป็นเรื่องสนุก ถามว่าสิ้นเปลืองไหมแรกๆนี่เปลืองมากเพราะถ่ายได้รูปบ้างไม่ได้รูปบ้าง พอจับจุดได้แล้วก็เริ่มสนุก ระหว่างที่สนุกนั้นก็รู้สึกว่าการเล่นกล้องฟิล์มมันมีอะไรให้ค้นหาเยอะมาก เพราะไม่ใช่คนถ่ายรูปจึงงมแบบงูๆปลาๆ อ่านบทความบ้างดูจากยูทูปบ้าง กำลังจะไปได้ดี ราคาฟิล์มที่แพงขึ้นเรื่อยๆ และโควิด-19 เข้ามาทำให้ไม่ได้ออกไปถ่ายรูปตามสถานที่ต่างๆ เลยเปลี่ยนมาถ่ายรูปเรื่อยเปื่อยรอบๆตัว เช้าๆปั่นจักรยานออกกำลังกายมักจะติดกล้องไปด้วยเสมอ 

Advertisement

Advertisement

ดอกไม้ข้างทางความสวยงามที่ซ่อนอยู่ตามจุดเล็กๆข้างทางยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ต้องไปหาที่ไหน ดอกชบาที่ปลูกอยู่ข้างทางรถไฟกำลังออกดอกสะพรั่งมองแล้วสบายตาดี เจ้าของบ้านเองออกมารดน้ำและทักทายอย่างอารมณ์ดีเช่นกัน เป็นมิตรภาพเล็กๆที่ได้จากคนรอบข้าง

(cr. picture taishe(data3138))

มุมหนึ่งดอกไม้ข้างทาง ที่กำลังออกดอก น่าชมดังชื่อ (cr. picture taishe(data3138))
ทางรถไฟ

 ทำมาหากินข้างทางรถไฟเช้าๆ มีตลาดที่ชาวบ้านนิยมเอาของมาวางขายกัน ทั้งแผงและวางอยู่กับพื้น มีข้าวของให้เลือกซื้อหา ทั้งกับข้าวกับปลาและของมือสองราคาถูก นอกจากนี้ยังมีของใช้อื่นๆ ร้านผักป่าอาหารพื้นบ้านทางอีสานที่มาอาทิตย์ละครั้ง (cr. picture taishe(data3138))

Advertisement

Advertisement

หน้าบ้านตรงสามแยกให้เวลากับตัวเอง ความสุขเล็กๆ ในวันที่แสนจะวุ่นวาย ปั่นจักรยานไปมองดูรอบข้างไป วิถีชีวิตที่แทบจะหายไปแล้วในเมืองหลวง ยิ่งเมืองใหญ่ขึ้นมากเท่าไร การใช้ชีวิตก็ยิ่งลำบากขึ้นเท่านั้น เช้าๆกับการปั่นจักรยานออกกำลังกายและแวะถ่ายรูปด้วยกล้องฟิล์มตามข้างทาง ช่วงสภาวะโควิด-19 ที่ออกไปไหนมาไหนค่อนข้างลำบาก ปล่อยใจให้สบาย พยายามใช้ชีวิตเป็นปกติ อีกไม่นานคงกลับสู่ภาวะปกติอีกครั้ง หวังไว้แบบนั้นจริงๆ 

(cr. picture taishe(data3138))