เรื่องนี้เกิดขึ้นกับผมในสมัยเรียนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ประมาณปี 2545 ครับ  มีอยู่วันหนึ่งผมกินข้าวเย็นในตอนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว ในคืนนั้นผมอาศัยอยู่กับคอมโดพี่ชายผม ที่คอนโดเเห่งหนึ่งในถนนจรัญสนิทวงค์  คำ่คืนนี้ก็เป็นเหมือนปกติในทุกคืนครับ แต่บรรยากาศโดยรอบปกติจะมีเสียงรถยนต์หรือรถมอเตอร์ไซวิ่งไปมา คำ่คืนนี้เเปลกมากไม่มีเสียงหรือมีก็น้อยลงมากกว่าปกติ ช่วงเวลาประมาณ สี่ทุ่ม พี่ชายผมก็ล้มตัวลงนอนหลับไป ส่วนผมก็ประมาณเที่ยงคืนก็หลับตาม ดูเหมือนไม่อะไรแต่ในระหว่างกำลังจะหลับผมรู้สึกตัวเบาสบายเย็น เย็น มากๆๆ รอบตัวมีแต่สีขาว เงียบ สงบ แล้วก็หลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ พอมารู้ตัวอีกครั้งก็พบว่า ตัวผมกำลังตื่นอยู่ครับ

 

เวลานอน

                                             ด้วยความสงสัยก็ชายตามองไปรอบด้าน มองไปที่ที่นอนก็พบว่า พี่ชายผมกำลังนอนหลับอยู่ แต่เรื่องเเปลกคือ เมื่อมองไปที่ที่นอนของผมที่เคยนอนก็เห็นว่า มีใครไม่รู้มานอนอยู่บนที่นอนของครับ ท่าทางรูปร่างเหมือนผมมากเลยครับ ด้วยสงสัยประกอบกับความอยากรู้ก็เดินไปดู ทางด้านข้างของที่นอน ก็พบว่า คนที่นอนอนั้นคือ ตัวผมเองครับ รู้สึกตกใจมากๆๆ สักพักก็รู้สึกอบอุ่นขึ่นบริเวณต้นเเขน ตกใจตื่นจากที่นอน 

                                            มาดูนาฬิกาก็ตีห้าพอดีครับ   รีบวิ่งไปหาพระที่วัดสร้อยทองซึ่งเป็นวันที่อยู่บริเวณข้างๆๆ คอนโดที่ผมอาศัยอยู่ครับ เล่าเรื่องราวให้หลวงพ่อเจ้าอาวาสฟัง กราบนมัสการถามท่าน ท่านก็เมตตาบอกผมว่า นี้ดีนะโยม ยังไม่มีใครมาชวนไปเดินเที่ยวหรือไปที่อื่น ไม่งั้น โยมไม่ได้กลับมา โยมนี้เก่งนะ ดวงจิตถอดกายทิพย์ออกจากร่างได้ด้วย แต่ควบคุมไม่ได้ละซิ นั้นเเหละปัญหาใหญ่ครับ