มนุษย์เงินเดือนอย่างผม......

 

                            หากจะพูดถึงคำว่ามนุษย์เงินเดือนแล้วนั้นก็คงจะหนีไม่พ้นหลายๆคนที่เป็นพนักงานบริษัทของเอกชนต่างๆมากมายและก็ยังมีพนักงานขายสินค้าต่างๆในห้างใหญ่ๆและก็อาชีพอื่นๆอีกมากมายหลายอาชีพที่ไม่ได้กล่าวถึงส่วนใหญ่ก็จะมีเงินเดือนที่ตายตัวอยู่แล้วส่วนอาจจะมีเงินอื่นๆหรือค่าทำงานร่วงเวลา(โอที)นั้นเราจะไม่พูดถึงเพราะอาชีพต่างๆนั้นมีค่าการทำงานล่วงเวลาที่แตกต่างกันออกไปแล้วแต่บริษัทนั้นๆจะกำหนดขึ้นและแตกต่างกันออกไป........คุณชายต้น

 

                            เอาล่ะหากจะพูดไปมากกว่านี้ก็คงจะยืดเยื้อและเสียเวลามากจนเกินไป   ผมก็เป็นอีกหนึ่งคนที่เป็นมนุษย์เงินเดือนของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานครเช่นเดียวกันกับหลายๆคน  ผมเดินทางมาจากต่างจังหวัดตั้งแต่ปี2558 ซึ่งถ้านับเวลาก็น่าจะราวๆ5-6ปีเห็นจะได้ 

Advertisement

Advertisement

คุณชายต้น

ซึ่งเป้าหมายของผมก็น่าจะเหมือนความฝันของใครหลายๆคนที่เดินทางเข้ามาแสวงหาโอกาสในเมืองใหญ่แห่งนี้และผมก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับมนุษย์เงินเดือนหรือพนักงานประจำหลายๆคนนั้นคือเพื่อความฝันที่อยากจะมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่าเดิมเหมือนกันทุกคนซึ่งส่วนใหญ่ก็จะมาจากต่างจังหวัดกัน

คุณชายต้น

 

ผมเชื่อนะครับว่าความฝันของมนุษย์เงินเดือนหลายๆคนนั้นอาจจะมีความฝันคล้ายๆกันกับตัวผมหรือแม้แต่ตรงกันกับตัวของผมเลยก็ได้นั้นคือ......

ผมมีความฝันว่าถ้าหากสักวันหนึ่งที่ผมสามาราถทำงานเก็บเงินได้สักก้อนหนึ่งแล้วหรือมีความพร้อมไม่ว่าจะเป็นเงินทุนหรืออะไต่างๆก็แล้วแต่ผมจะกลับไปอยู่ที่ต่างจังหวัดนั่นคือบ้านเกิดของผมและผมเชื่อว่าหลายๆคนก็คงคิดแบบเดียวกันกับตัวของผมแน่นอนเพราะเหตุผลที่ว่าบ้านนอกเรานั้นมันช่างมีความสุขอย่างมากที่สุดสุขแบบเมืองใหญ่ไม่สามารถให้เราได้.......

Advertisement

Advertisement

คุณชายต้น

 

                         โดยที่ผมมีความฝันว่าผมจะกลับไปทำสวนปลูกผักคือแบบปลูกทุกอย่างที่เรากินและก็กินทุกอย่างที่เราปลูกโดยที่ไม่จำเป็นต้องไปซื้อคนอื่นเขาและก็มีการเลี้ยงเป็ดเลี้ยงไก่ หรือ มีการเลี้ยงกบเลี้ยงปลาเป็นต้น  สรุปก็คือทำสวนแบบผสมผสานนั่นแหละครับเอาแบบเข้าใจกันง่ายๆเลยซึ่งก็มีวัยรุ่นหลายๆคนที่ลาออกจากเงินประจำแล้วก็กลับไปทำเกษตรแบบพอเพียงที่บ้านเกิดและเขาเหล่านั้นก็ประสบความสำเร็จอย่างมากและมีความสุขอย่างมากเลยนะครับผมคิดว่าและก็ยังได้อะไรหลายๆอย่างที่ขาดหายไปและเมืองใหญ่ที่มีความเจริญให้เราไม่ได้นั่นคือ..

คุณชายต้น

-ได้กินของที่ไม่มีสารพิษตกค้างเพราะเรากินของที่เราปลูกเอง

-ได้ลดค่าครองชีพที่เมืองหลวงไม่สามารถที่จะทำได้เลยแม้แต่น้อย

Advertisement

Advertisement

-ได้อยู่กับครอบครัวอันเป็นที่รักของตัวเองนั้นก็คือ พ่อแม่ ลุงป้า พี่น้อง และเพื่อนบ้าน

-ได้ทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ

-ได้อยู่กับธรรมชาติและก็อากาศที่บริสุทธิ์ในทุกๆวันซึ่งอันนี้ในเมืองใหญ่ๆยิ่งไม่มีโอกาสเลยแหละ

-ได้สุขภาพที่ดีทั้งจิตใจและร่างกาย

-ได้เป็นนายของตัวเอง   เป็นต้น.....

คุณชายต้น

       

                         ซึ่งนั่นหมายความว่ามีแต่ได้กับได้อย่างเดียวเลยซึ่ง ซึ่งผมคิดว่าคงจะมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยแหละเพราะเราไม่ต้องไปแย่งชิงอะไรกับใครเขา เราอยู่แบบที่เราเป็นและมีความในทุกๆวันที่เราได้ออกไปทำงานเพราะเป็นสิ่งที่เราอยากทำ  ชีวิตคนเราก็น่าจะมีเท่านี้แหละนะผมคิดว่านั่นคือ....

-มีกินอิ่มท้องทุกมื้อไม่มีอด

-มีใช้ไม่ขาดมือและขัดสน

-มีที่ให้นอนหลับหรือที่บังแดดบังฝน

-มีปัจจัยต่างๆเช่น มียารักษาโรค เป็นต้น

-และสุดท้ายคือมีคนที่เรารักและก็รักเรานั้นก็คือครอบครัวและสังคมที่ดี

ชีวิตคนเราก็น่าจะมีเท่านี้ก็พอแล้วแหละครับผมคิดว่านั้นคือสิ่งที่มนุษย์เงินเดือนอย่างผมหรือแม้แต่ใครหลายๆคนก็คงมีความคิดที่คล้ายๆกันอาจจะแตกต่างกันบ้างเล็กน้อยตามแต่ละบุคคลแต่เป้าหมายเดียวกันของมนุษย์เงินเดือนหลายๆคนก็คือทุกคนนั้นอยากอยู่กับครอบครัวกันทุกคน...........ขอให้มนุษย์เงินเดือนทุกท่านสู้ๆและไปถึงฝันกันทุกๆคนนะครับผม

 

 

รูปภาพจาก  คุณชายต้น  (ผู้เขียน)