คุณเคยถามตัวเองไหม ถ้าวันหนึ่งชีวิตคุณมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น หลายสิ่งหลายอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดหวังไว้ หนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรต่อไป บางครั้งภายในจิตใจก็ต้องการที่จะหยุดนิ่ง ตระหนักคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่เคยผ่านเข้ามารายล้อมในชีวิตคุณ ด้วยเรื่องราวต่าง ๆ เป็นบันทึกที่คุณไม่เคยจดจำมันเลย แต่กลับฝังลึกในจิตใต้สำนึกของคุณตลอดมา เรื่องราวบางอย่างอาจทำให้คุณยิ้มได้ หรือเศร้าได้ มันอาจไม่ดีนัก ในวันที่แย่ ๆ ของคุณ  คุณอยากระบายออกมาให้ใครสักคนได้รับฟังมันบ้างไหม สำหรับผมแล้วบันทึกดินสอ ขอเล่าบันทึกความทรงจำที่ตระหนักคิดขึ้นมาได้ ว่าเรื่องจริงหรือที่เราเคยสัมผัสมาในช่วงหนึ่งของชีวิต

เด็กเล่นน้ำ     ขอย้อนไปถึงชีวิตช่วงวัยเด็กที่ผ่านมาแล้วกัน บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่าอยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งไหม ผมเกิดจากครอบครัวในชนบทแห่งหนึ่งที่ยังไม่ได้เจริญมากนัก ถนนลาดยางสองเลนผสมกับไหล่ทางที่เป็นลูกรัง ถนนดูโล่งมากกว่าจะมีรถยนต์วิ่งผ่านมา แต่ละคันก็ใช้เวลานานโข พ่อผมอาชีพรับราชการแม่เป็นแม่บ้าน และทำการเกษตรควบคู่ด้วย ผมมีพี่ชายหนึ่งคนและผมเป็นลูกคนเล็ก ผมมีลูกพี่ลูกน้องรุ่นราวคราวเดียวกันซึ่งบ้านอยู่ข้างกัน ทำให้ผมมีเพื่อนเล่นในวัยเด็กตามประสาเด็กชนบททั่วไปได้ไม่ยากนัก

Advertisement

Advertisement

     บ้านครึ่งไม้ครึ่งปูนสองชั้นหลังคามุงด้วยสังกะสี ฝนตกทีไรต้องหาหม้อมารองน้ำฝนตามรอยรั่วหลังคาเสมอ ฟังเสียงน้ำหยดลงมาเพลิดเพลินกันเลยทีเดียว เวลานอนเราจะนอนกันบนบ้านซึ่งเป็นโถงโล่ง นอนกางมุ้งและเปิดไฟนอน ผมชอบนอนกับแม่ ตื่นเช้ามาทีไรเท้าจะอยู่บนหัวแม่ประจำ นอนท่าไหนบ้างทุกวันนี้ยังหาคำตอบไม่ได้เลย กับอีกอย่างชอบนอนเดินละเมอแล้วคุยคนเดียว แม่จะเรียกว่าผมเป็นบ้านอน (ตามภาษาถิ่นของผม) แทบทุกคืนไม่รู้ว่าคุยกับใคร ผมก็ยังไม่รู้ตัวเองดีนัก

Advertisement

Advertisement

เด็กเดินทุ่ง     ผมเกิดในยุคที่ของเล่นทุกอย่างแทบจะประดิษฐ์ขึ้นมาเอง อยากเล่นอะไรก็หาเอาแถวนั้นมาเล่นกัน ไม่มีโทรศัพท์มือถือ ไม่มีน้ำประปาใช้ ต้องขุดบ่อพักน้ำแล้วใช้รอกตักขึ้นมาพักทิ้งไว้ในตุ่ม แล้วใช้สารส้มแกว่งให้ใสก่อนที่จะนำไปใช้ มีโอ่งใบใหญ่สำหรับรองเก็บน้ำฝนไว้ดื่มดีเลยทีเดียว แต่ต้องเอามาต้มแล้วรอให้เย็นเสียก่อน ถึงกรอกใส่ขวดน้ำดื่มไว้

     เด็กในวัยเพียง 5 ขวบอย่างผมต้องช่วยงานบ้าน แล้วเป็นอะไรที่ไม่ชอบใจนัก ต้องช่วยล้างจาน กวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้าตั้งแต่เด็ก ซึ่งแต่ละวันจะจัดเวรกับพี่ชายเพื่อไม่ให้เกี่ยงกันทำ ก็อดยิ้มไม่ได้นะ เพราะบ้านที่มีแต่ลูกชายก็ต้องทำจนเป็นนิสัย

     เรื่องการ์ตูนในวัยเด็กเหรอ ต้องอดทนรอเป็นอาทิตย์ ทีวีจอขาวดำกับการนั่งรอคอยของเด็ก ๆ ตั้งแต่เช้า แถมเวลาสำคัญสัญญาณทีวีดันหาย ดูไม่ได้เสียอย่างนั้น พี่ชายต้องคอยไปหมุนเสาทีวีเพื่อหาสัญญาณประจำ ส่วนผมเหรอสบายหน่อยคอยดูหน้าจอไว้ว่าชัดหรือยัง กว่าจะได้ดูการ์ตูนเรื่องที่รอคอยมาเป็นอาทิตย์ก็จบเสียก่อน แถมอยากดูย้อนหลังก็ไม่มีให้ดูเสียอีก เป็นชีวิตช่วงก่อนวัยเรียนที่มีความสุขมาก วัน ๆ ไม่ต้องคิดเรื่องอะไร ก็เล่นกันตามประสาเด็ก ๆ ตามชนบททั่วไป

Advertisement

Advertisement

     ผมเป็นเด็กที่เกิดในลุ่มแม่น้ำโขง ฟังดูเข้าท่านะแต่ที่ไหนได้กลับว่ายน้ำไม่เป็นเสียอย่างนั้น  เพระแม่ไม่ยอมให้ลงเล่นในแม่น้ำเลย ชอบเล่าว่ามีเด็กเสียชีวิตจากการจมน้ำบอย ๆ คงเป็นเรื่องเล่าให้ผมไม่กล้าลงไปเล่นในแม่น้ำในช่วงวัยนั้น และเหตุผลสำคัญอีกอย่าง ก็คงหนีไม่พ้นจากการเป็นคนขี้โรคป่วยบ่อยมากสำหรับเด็กอย่างผม นอนโรงพยาบาลมากกว่าบ้านเสียอีก แต่ถึงกระนั้นวันไหนแม่พาไปไร่นาด้วยทีไร ก็ยังแอบแม่ไปเล่นน้ำคลองชลประทานกับพี่ชายบ่อย ๆ ตัวเปียกทุกครั้งก่อนกลับบ้านประจำ

เด็กกับพ่อ     ผมเกลียดที่สุดในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวสำหรับเด็ก 5 ขวบ ที่บ้านทำนาข้าว ปลูกถั่วเหลืองกับมะเขือเทศลูกยักษ์ ผมเรียกแบบนั้นในวัยเด็กซึ่งจะปลูกหมุนเวียนกันตามฤดูกาล จะมีพ่อค้าคนกลางมารับซื้อถึงที่ แต่เราต้องคอยมานั่งคัดเมล็ดถั่วที่ไม่สมบูรณ์ และคัดมะเขือเทศที่ผิวเสียหายออก ตามประสาเด็กก็ทำบ้างไม่ทำบ้างจะเป็นไร แต่ก็ต้องช่วยที่บ้านทำอยู่ดีเพราะรับรู้ได้ว่าพ่อแม่ลำบากแค่ไหน

     บ้านผมอยู่ห่างไกลจากโรงพยาบาลมาก ทุก ๆ ครั้งที่ผมป่วยขึ้นมาต้องเดือดร้อนไปจ้างรถคุณครูใหญ่พาไปเสมอ เพราะที่บ้านมีเพียงรถมอเตอร์ไซค์สีฟ้ายามาฮ่าคันเก่า พูดมาแล้วก็อดคิดถึงมันไม่ได้ อยู่กับผมจนเรียนชั้นมัธยมเลยทีเดียว สงสารแม่กับพ่อที่ต้องมาเฝ้าทุกครั้ง ป่วยเป็นอาทิตย์กว่าจะได้กลับบ้าน พี่ชายก็แทบไม่รู้ว่าอยู่อย่างไร โชคดีที่มีน้าข้างบ้านคอยดูแลประจำ

     ส่วนใหญ่ผมจะมีปัญหาเรื่องการกิน  ในวัยเด็กผมแทบกินอาหารตามใจชอบไม่ได้เลย น้ำอัดลมเหรอแทบไม่เคยสัมผัสว่ารสชาติเป็นอย่างไร จนทุกวันนี้ก็ยังไม่ดื่มอยู่ดี คงเป็นเพราะความเคยชินเสียมากว่า

     เรื่องราวบันทึกดินสอยังมีอีกมาก สำหรับผมที่เป็นนักเขียนได้ไม่ดีนัก รอติดตามบันทึกในตอนต่อไป และจินตนาการภาพเรื่องราวไปด้วยกัน ในวันแย่ ๆ ยังมีผมอยู่ข้างคุณเสมอ แต่ถ้าวันไหนเป็นวันดี ๆ ของคุณ ขอให้ความสุขนั้นอยู่ข้างคุณตลอดไป

บันทึกดินสอ สวัสดีครับ

เครดิตภาพประกอบ

ภาพที่ 1  Sasin Tipchai / Pixabay

ภาพที่ 2  Sasin Tipchai / Pixabay

ภาพที่ 3  Sasin Tipchai / Pixabay

ภาพที่ 4  Sasin Tipchai / Pixabay

เปิดประสบการณ์ความบันเทิงที่หลากหลายสุดปัง บน App TrueID โหลดเลย ฟรี !