ในชีวิตคนคนหนึ่ง ย่อมผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านประสบการณ์ที่แสนดี และสุดเลวร้ายมาด้วยกันทั้งนั้น หนักหรือเบาก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยของปัญหา หรือรวมไปถึงชะตากรรมที่รับผลแห่งการกระทำมาในอดีต ผู้คนส่วนใหญ่มักจดจำเรื่องราวดีดีเก็บไว้เป็นความทรงจำ และพยายามลืมเรื่องอดีตอันเลวร้ายที่ไม่อยากให้มันมาข้องแวะเข้ามาหาเราอีกเลย มันเจ็บเกินจะจดจำ  แต่เอาเข้าจริง ๆ ภาพแห่งอดีตไม่เคยจางหายไปจากความทรงจำ สุขสมขมขื่นยังแวะเวียนมาหาเราอยู่เรื่อย ๆ  แต่ก็นั่นแหละ ส่วนใหญ่เราก็หลอกตัวเองว่า เราจะไม่จดจำอดีตด้านลบ แต่.. จิตของเรามันบันทึกไว้ทั้งหมดแล้ว

Image by Gerd Altmann from Pixabay Image by Gerd Altmann / Pixabay 

ผู้เขียนเคยพยามนึกถึงเรื่องราวในวัยเด็กเท่าที่พอจะรื้อฟื้นความทรงจำได้ ภาพแห่งความทรงจำมิได้มีแต่เรื่องดีดี เรื่องโศกเศร้าเสียใจในยามนั้น ก็ยังคงฉายออกมาเป็นฉาก ๆ ประหนึ่งเรานั่งดูวิดีโอที่บันทึกไว้  แสดงว่าไม่จริงใช่มั้ย ที่เราสามารถลบความทรงจำอันแสนเลวร้ายได้

Advertisement

Advertisement

ผู้รู้บอกว่าความทรงจำของเราประหนึ่งเป็นโฟลเดอร์ที่ถูกจัดเก็บเอาไว้  และมีไฟล์ย่อย ๆ เรียงร้อยไว้อย่างดี ก็ขึ้นอยู่กับว่าความสามารถของเราในขณะที่ย้อนความทรงจำ จะสามารถเปิดโฟลเดอร์ และเปิดไฟล์เหล่านั้นดีแค่ไหน ตอนที่เราเปิดไฟล์เราเลือกเปิดไฟล์ที่มีเรื่องราวดีดีอยู่ แต่ขณะเดียวกันเราก็ยังเหลือบเห็นไฟล์บางไฟล์  ใช่ มันเป็นไฟล์ที่มีแต่ความขื่นขมระทมใจ เราจึงไม่เลือกเปิด แต่ถึงเราไม่เปิดพอเราได้เห็นว่าไฟล์นั้นมันมีอยู่จริง ๆ เรากลับนึกเห็นว่าเนื้อหาในไฟล์นั้น ๆ มันเป็นเช่นไร แต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะไม่ปะติดปะต่อเรื่องนั้นเลย

Image by Free-Photos from Pixabay Image by Free-Photos / Pixabay 

หากแม้วันนี้ชีวิตคุณได้เดินทางมาถึงครึ่งหนึ่งของชีวิต เชื่อว่าเรื่องราวมากมายที่คุณได้ประสบพบเจอ มันมากมายนับไม่ถ้วน มีผู้คนส่วนหนึ่งกำลังเป็นทุกข์เพราะอยากลืมความทรงจำอันเจ็บปวด โดยที่เขาไม่รู้เลยว่ายิ่งอยากลืม มันก็จะไม่ลืม ยิ่งอยากลบออกไปจากความทรงจำ มันก็ยิ่งตอกย้ำให้ทรงจำอยู่เช่นนั้น โดยลืมไปว่าเรากำลังอยู่ในปัจจุบัน

Advertisement

Advertisement

สิ่งที่มนุษย์กำหนดได้คือ ปัจจุบันเท่านั้น! ไม่อาจให้อดีตมากำหนด ไม่อาจให้อนาคตมาเปลี่ยนแปลง ทั้งหมดต้องตรงนี้! เดี๋ยวนี้! ตอนนี้! ณ ลมหายใจนี้เท่านั้น! 

น่าเสียดายที่คนส่วนหนึ่งต้องมาระทมทุกข์กับอดีตอันแสนขมขื่น  เขายังคงอยู่กับ 10 ปีที่แล้ว 20 ปีที่แล้ว หรือแม้แต่เมื่อวาน ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามถ้าเป็นลมหายใจก่อนหน้านี้ 1 วินาที ก็เป็นอดีต มันแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว มีวิธีเดียวเท่านั้น คือ ยอมรับมันโดยดุษฎี ยอมรับว่ามันเกิดขึ้นแล้ว ยอมรับว่าเมื่อมันส่งผลมาปัจจุบัน ก็ยินดียืดอกรับไว้ไม่เลี่ยงหลบ 

Advertisement

Advertisement

ไม่จำเป็นต้องลืมอดีต ไม่จำเป็นต้องเกลียดและชิงชังกับอดีต และไม่จำเป็นต้องทุกข์ใจกับอดีต แล้วถ้าไม่ลืมมันล่ะจะทำอย่างไร

ตั้งแต่มนุษย์เราอายุ 3 ขวบ เราเริ่มเรียนรู้ชีวิตบนโลกนี้แล้ว ไฟล์ถูกบันทึกและเรียงร้อยไว้อย่างดี มันคือบทเรียนที่เราได้รับบนดาวเคราะห์ดวงนี้  และเมื่อปัจจุบันคุณพบเจอปัญหาอะไรก็ตาม คุณสามารถเลือกเปิดไฟล์เก่า ๆ ที่เป็นบทเรียนในอดีตมาช่วยคลี่คลายแก้ปัญหา ไม่ว่าไฟล์นั้นจะเป็นไฟล์แห่งความสุข หรือไฟล์แห่งความโศก มันทรงคุณค่ามาก ๆ เพราะมันถูกทดสอบมาด้วยชีวิตคุณ และคุณก็ผ่านมันมาได้

Image by Evgeni Tcherkasski from Pixabay Image by Evgeni Tcherkasski from Pixabay 

ผู้รู้มักจะเตือนเราว่าให้อยู่กับปัจจุบัน แต่ไม่ได้บอกว่าให้ลืมอดีต ทุกความทรงจำมันแลกมาด้วยเวลาอันมีค่าของคุณ ที่ได้มีโอกาสเกิดมาเป็นมนุษย์ผู้สูงส่งกว่าสัตว์ทั้งปวง มนุษย์ผู้ถูกยกย่องว่าเป็นที่รักของพระเจ้าผู้สร้างโลก มนุษย์ที่อยู่ท่ามกลางดวงดาว ท่ามกลางหมื่นล้านแกแล็กซี่ มนุษย์ผู้ถูกชุบเลี้ยงด้วยตะวันและจันทรา  เห็นมั้ยว่าการเดินทางของเรามันอัศจรรย์แค่ไหน

มนุษย์จึงไม่ควรพยายามลืมความทรงจำใด ๆ ไม่ว่าดีหรือร้าย เพราะนั่นคือบทเรียนที่คุณได้เรียนรู้บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้ ทุกการเดินทางย่างก้าวมาสู่ปัจจุบันมันช่างยิ่งใหญ่เสียจริง  ความทรงจำดีดี เตือนให้เราได้พิจารณาผลของการกระทำในทางบวก ความทรงจำอันเลวร้าย เตือนให้เราพิจารณาผลกระทำในเชิงลบ ไม่ว่าด้วยตัวเราเอง หรือเหตุปัจจัยภายนอกก็ตาม 

ความทรงจำที่แท้จริง จึงไม่มีว่าดีหรือร้าย แต่มันทรงคุณค่าที่เราแลกมาจากการเดินทางของชีวิต ท่ามกลางอนันตจักรวาลอันกว้างใหญ่ 

ถ้าวันนี้ คุณย้อนไปเปิดไฟล์แห่งความทรงจำ คุณควรเปิดไฟล์ทุกไฟล์ แล้วยิ้มรับว่า  ดูซิการเดินทางของฉันมันสุดแสนวิเศษจริง ๆ 

โอม นวัตรา

------------
Cr.รูปภาพ

-ภาพหน้าปกต้นฉบับ : Karolina Grabowska / Pixabay 

-ภาพที่ 1 :  Gerd Altmann / Pixabay 

-ภาพที่ 2 :   Free-Photos / Pixabay 

-ภาพที่ 3 :  Evgeni Tcherkasski /Pixabay