เราทุกคนล้วนมีสิ่งที่ตัวเองกลัว ความรู้สึกลึกๆ ที่เก็บซ่อนความกลัวบางอย่างไว้ในใจ และเราไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับมันเพราะเหตุผลบางอย่าง ที่เราสร้างมันขึ้นเอง ความกลัวมีหลายรูปแบบนับไม่ถ้วน บางคนกลัวสิ่งที่มองไม่เห็น บางคนกลัวสิ่งที่ตัวเองคิดขึ้นมาเอง บางคนกลัวการรู้จักผู้คน หรือมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นความกลัวในรูปแบบไหน สิ่งที่ความกลัวมีเหมือนกันคือ ความไม่แน่นอน หรือ ความไม่เที่ยงนั่นเองครับ ลองสังเกตุดูว่าสิ่งที่เรากลัวจริงๆแล้ว มันอยู่ในความเป็นจริงรึป่าว? ส่วนใหญ่มันมักจะวนเวียนอยู่ในความคิดของเรานั่นแหละครับ ผมเชื่อว่า ความกลัวไม่มีอยู่จริง แต่อันตรายมีอยู่จริง

เพราะฉะนั้นเราต้องแยกแยะให้ออกว่า ความกลัวที่เราสร้างขึ้นมาเอง กับความกลัวเพื่อเอาตัวรอด นั้นต่างกันอย่างไร อย่างเช่น เรากลัวงู ถ้าว่างูพิษอันตรายไหม ก็อันตรายสิครับ ! คงไม่ต้องสงสัย เราควรจะกลัวไว้ก่อนเพื่อปกป้องตัวเองเพื่อให้เราอยู่รอด แต่ถ้า เทียบกับความกลัวที่เราสร้างขึ้นมานั้นมันต่างกันมาก เช่น เรากลัวการเข้าหาผู้คน กลัวการถูกคนอื่นตัดสิน

Advertisement

Advertisement

ความกลัวเหล่านี้จึงเป็นการทรมานตัวเอง แบบที่เราไม่รู้ตัว เอาละครับ เรามาดูกันว่าความกลัวแบบไหน ที่คนเรากลัวมากที่สุดจากประสบการณ์มุมมองของผม และการเฝ้าสังเกตุผู้คน และเราจะรับมือกับมันยังไงได้บ้าง.

กลัวถูกตัดสิน

Creadit :https://pixabay.com/illustrations/woman-bullying-stress-finger-3089939/

กลัวการถูกตัดสินจากคนอื่น

หลายคนมากๆที่ผมรู้จักและตัวผมเอง ก็กลัวการถูกตัดสินจากคนอื่นเช่นกัน มันมักจะเป็นเรื่องธรรมดาที่หลายๆคนมองข้าม เราเลยชินชากับการกลัวที่จะถูกตัดสิน เราเลยมักไม่ค่อยกล้า ที่จะทำตามสิ่งที่ตัวเองเชื่อ ไม่กล้าที่จะทำตามความรู้สึก และความต้องการของตัวเองอย่างแท้จริง  มันบ้ามากๆเลย เพราะไม่ว่าคุณจะทำอะไรคนอื่นก็จะตัดสินคุณอยู่แล้ว! เพราะอย่างนั้น ทำในสิ่งที่ต้องการ สิ่งที่เราเชื่อไม่ดีกว่าหรอ  ตัวผมที่เคยกลัวถูกการถูกตัดสินจากคนอื่น ผมที่เริ่มจะเข้าใจแล้วว่า การกลัวที่จะถูกตัดสิน คือ การยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักวาล เพราะเราคิดว่าคนอื่นจะตัดสินเรายังไง เราคิดถึงแต่ตัวเอง มันคือแก่เห็นแก่ตัวเองดีๆนั่นแหละครับ แต่ถ้าเราพลิกมุมมองกลับ เปลี่ยนจาก คนอื่นจะคิดยังไงกับเรา มาเป็น เราจะให้อะไรกบัคนอื่นได้บ้าง ขอแค่คุณต้องกล้าที่จะถูกตัดสิน และให้อะไรกับคนอื่นได้บ้าง "การกลัวที่จะถูกตัดสินก็คือ ความเห็นแก่ตัว."

Advertisement

Advertisement

Advertisement

Advertisement

กลัวที่จะเจอกับความล้มเหลว

การกลัวที่จะล้มเหลวเป็นเรื่องที่ธรรมดามากๆ เพราะมนุษย์เราต้องการความมั่นคงเพื่อความอยู่รอดในยีนส์อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นความล้มเหลว = ความตาย ความไม่มั่นคง ทั้งกายและจิตใจ ที่คือความหมายที่เรามอบให้กับมันแต่จริงๆแล้วมันกลับกันโดยสิ้นเชิง ความล้มเหลวในยุคนี้ไม่ได้ทำให้เราตายเหมือน กับยุคที่มนุษย์ต้องล่าหาอาหารในป่าเท่ากับเมื่อก่อน

เอ๋ะ! แล้วทำไมเราต้องกลัวความล้มเหลว

คนเรากลัวความล้มเหลวต่างกันแต่ที่เหมือนกันก็คือ “การที่จะไม่ล้มเหลวเลย คือความสบาย” นับวันมนุษย์ยิ่งสบายขึ้นทุกวันเพราะมีเครื่องทุ่นแรง ยุคนี้ไม่ต้องออกบ้าน นอนสบายแค่จิ้มๆมือถือ อาหารก็มาส่งถึงบ้านแล้ว ไม่ต้องลำบากเหมือนสมัยก่อน

ทำให้ไม่แปลกที่เราจะรักสบายและไม่ชอบความไม่มั่นคง แต่ การที่เราไม่ล้มเหลวเลย ก็เท่ากับว่า เราไม่พัฒนา  กลัวที่จะล้มเหลว = กลัวที่จะพัฒนา ก็อยู่ที่คุณจะเลือกแล้วละครับ.

กลัวการที่จะมีความสัมพันธ์กับผู้อื่นCreadit :https://unsplash.com/photos/S2YssLw97l4

กลัวการมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น

ข้อนี้จะไม่ค่อยต่างจาก การกลัวคนที่จะถูกคนอื่นตัดสิน จริงๆที่เรากลัวการมีความสัมพันธ์กับคนอื่น ก็เพราะในใจลึกๆอยากให้เขาคิดกับตัวเราในแบบที่เราอยากให้เขาคิด เราต้องไม่ไปในฐานะของผู้ขอในความสัมพันธ์ แต่ต้องไปในฐานะผู้ให้ และอย่าตัดสินคนอื่น 

หัวใจหลักคือ คุณต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวเองก่อน ถึงจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่นได้ อย่าไปด้วยใจที่ขุ่นมัว ไปด้วยการให้ที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน และไม่ตัดสินคนอื่นครับ.

 

ความกลัวนั้นไม่น่ากลัวสมชื่อมันหรอกครับ ถ้าเราเข้าใจมันเราแค่ต้องแยกให้ออกว่าความกลัว อันไหนที่มีประโยชน์กับเราและอันไหนที่มันไม่มีประโยชน์กับเรา และกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความกลัวปลอมๆนั้น บทความนี้เช่นเคยก็เป็นเพียงความเห็นส่วนตัว และผมหวังว่าบทความนี้จะช่วยคุณได้ครับ ขอบคุณครับ.